همهء اصناف را در بردارد . در اينجا خداوند متعال بيان مىكند كه پيامبران را به منظور اتمام حجت و ترسانيدن از عواقب كارهاى زشت ، بسوى آنها فرستاده است . اين خطاب متوجه جن و انس است . علت اينكه مىگويد ، پيامبرانى از شما ، در حالى كه پيامبران انسان هستند ، نه جن ، اين است كه جانب انسان را غلبه داده است . چنان كه مىفرمايد « يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ » ( الرحمن 22 ) يعنى از آب شور و شيرين ، لؤلؤ و مرجان خارج مىشود ، در حالى كه لؤلؤ از آب شور خارج مىشود نه از آب شيرين . مردم هم در محاورت خود جانب يكى را غلبه مىدهند . مثلا يكى ميگويد ، نان و شير خوردم . در حالى كه نان را خورده و شير را نوشيده است . عقيدهء بيشتر مفسران و زجاج و رمانى همين است . ضحاك گويد : همانطورى كه پيامبرانى بسوى انسانها فرستاده شد ، پيامبرانى هم بسوى پريان فرستاده شده‌اند . كلبى گويد : پيامبران بسوى آدميان فرستاده مىشدند . اما حضرت محمد ص مبعوث بسوى آدميان و پريان است . ابن عباس گويد : پيامبران بسوى آدميان فرستاده مىشدند . سپس آنها يكى از پريان را بسوى آنها مىفرستادند . مجاهد گويد : رسولان از آدميان و ترسانندگان از پريانند . يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا ، پيامبران آيات مرا براى شما قرائت ميكردند و دلايل و براهين مرا به گوش شما ميرسانيدند و شما را را از ملاقات كيفر اعمال در اين روز - يعنى روز قيامت - مىترسانيدند . قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا : گويند شهادت مىدهيم كه در روزگار تكليف ، با آمدن پيامبران و اتمام حجت از طرف ايشان ، كافر و عاصى شديم . وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا : ظاهر دنيا در نظر ايشان آراسته جلوه كرد و آنها را فريفت . وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ : در عالم آخرت اقرار ميكنند كه در دنيا كفر پيشه كرده‌اند و سزاوار عذابند . ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ : اين است كه حكم خداوند : زيرا او قريه‌اى كه مردمش غافلند و ستم ميكنند ، هلاك نمىكند . مقصود